Zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej (RTG) to jedno z podstawowych badań radiologicznych wykorzystywanych w medycynie. Wykorzystuje się w nim zdolność promieni jonizujących (rentgenowskich) do powodowania zmian w materiale światłoczułym pokrywającym kliszę. Przechodzące przez ciało badanego promieniowanie jest w różnym stopniu pochłaniane przez struktury znajdujące się w ciele, np. kości pochłaniają dużą część promieniowania, a powietrze niewielką, więc kości na zdjęciu będą jasne a płuca ciemne.

Jakie są wskazania do RTG klatki piersiowej?

Standardowo wykonuje się zdjęcia w projekcji przednio-tylnej (AP) lub bocznej, oba obrazy uzupełniają się nawzajem i pozwalają lepiej ocenić narządy wewnętrzne klatki piersiowej. Niekiedy (obecnie coraz rzadziej) wykonuje się również zdjęcie z użyciem kontrastu podawanego doustnie, służące do oceny drożności przełyku. Radiogram wykonuje się profilaktycznie u osób zdrowych, a także u chorych z dusznością i krwiopluciem. Jest podstawowym narzędziem diagnostycznym przy rozpoznawaniu i diagnostyce różnicowej chorób płuc.

Jak przygotować się do badania? Jak wygląda badanie?

Radiogram nie wymaga specjalnego przygotowania. Przed badaniem należy zdjąć z szyi naszyjniki i łańcuszki i rozebrać się do pasa. Przed wykonaniem zdjęcia technik instruuje pacjenta, jak powinien się ustawić: w pozycji tylno-przedniej należy oprzeć ręce na biodrach i starać się unieść nieco barki do góry, przyciskając przednią powierzchnię klatki piersiowej do kliszy. Przed wykonaniem zdjęcia na polecenie technika nabiera się możliwie głęboko powietrza i wstrzymuje na wdechu. Samo wykonanie zdjęcia trwa ułamek sekundy. Procedurę powtarza się przy wykonywaniu zdjęcia w projekcji bocznej.

Bezpieczeństwo

Dawka promieniowania rentgenowskiego jest na tyle mała, że zdjęcie można w razie potrzeby powtarzać nawet codziennie. Oczywiście im mniej promieniowania, tym lepiej, jednak nie należy się niepokoić o swoje zdrowie, jeśli podczas pobytu w szpitalu konieczne jest powtórzenie zdjęcia klatki piersiowej.